جلدکی

جلدکی . [ ] (اِخ ) ایدمربن عبداﷲ یا ایدمربن علی بن ایدمر مصری یا عزالدین علی یا علی بن محمدبن ایدمر. حکیمی است فاضل که در کیمیا دست داشته است . وی از مردم جلدک دیهی در دو فرسنگی مشهد بود و به دمشق و قاهره رفت و به سال ٧٥٠ یا ٧٦٢ هَ . ق . در قاهره درگذشت . تألیفات بسیاری دارد. او راست : ١ - انوارالدرر فی ایضاح الحجر. ٢ - البدر المنیر فی خواص الاکسیر. ٣ - البدر المنیر فی ینبوع الاکسیر. ٤ - البرهان فی اسرار علم المیزان . ٥ - التعریب یا التقریب فی اسرار علم الترکیب . ٦ - الدر المنثور فی شرح صدرالشذور. در این کتاب قسمت اول کتاب شذورالذهب ابوالحسن علی بن موسی انصاری کیماوی را شرح کرده است . ٧ - الدرالمنیر و المصحف الکبیر. ٨ - زراعة الذهب (نهایة المطلب ). ٩ - سراج الاذهان فی شرح البرهان و این شرح کتاب برهان خود اوست . ١٠ - غایةالسرور فی شرح دیوان الشذور. و این شرح شذورالذهب است . ١١ - غنی الملهوف فی اسرار الترکیب . ١٢ - کشف الستور. ١٣ - کنزالاختصاص و درةالغواص فی معرفة اسرار علم الخواص . ١٤ - المصباح فی اسرار علم المفتاح . دو کتاب اخیر در بمبئی به چاپ رسیده است . ١٥ - المکتسب من المکتسب . ١٦ - نتایج الفکر فی علم الحجر. این کتاب در قاهره چاپ شده است . (اعیان الشیعه ) (الذریعه ) (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٧٢).