جلذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلذی . [ ج ُ ذی ی ] (ع ص، اِ) شتر استوار درشت . (منتهی الارب ). ◄ صانع و کارگر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ راهب . (اقرب الموارد). پارسای ترسایان . (منتهی الارب ). ◄ خادم کلیسیا. (از اقرب الموارد)(منتهی الارب ). ◄ رفتار سبک و تیز. (منتهی الارب ). ج، جَلاذی ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).