جلودار
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(جُ لُ) [ تر - فا. ] (ص فا. اِمر.) ۱- کسی که زمام اسب ارباب خود را در دست گرفته راه برد. ۲- طلایه، پیش قراول. ؛ ~ کسی بودن توان مبارزه با آن کس را داشتن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(جُ لُ) [ تر - فا. ] (ص فا. اِمر.) ۱- کسی که زمام اسب ارباب خود را در دست گرفته راه برد. ۲- طلایه، پیش قراول. ؛ ~ کسی بودن توان مبارزه با آن کس را داشتن.