جلیب

جلیب . [ ج َ ] (ع ص ) آنچه از شهر به شهر برند بفروختن . (منتهی الارب ). گویند: عبد جلیب ؛ ای مجلوب . ج، جَلبی ̍ و جُلُباء. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

جلیب . [ ج ِل ْ لی ] (اِخ ) نام موضعی است . (منتهی الارب ).