جمیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ لِ) [ ع. جمیلة ] (ص.) زن زیبارو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ لِ) [ ع. جمیله ] (ص.) زن زیبارو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمیلة. [ ج َ ل َ ] (اِخ ) دختر عاصم بن ثابت بن ابوالافلح . یکی از زنان عمربن الخطاب . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٤٩٣ شود.
جمیلة. [ ج َ ل َ ] (اِخ ) نام زن حنظلةبن ابی عامر راهبست . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٣٤٩ شود.
جمیلة. [ ج َ ل َ ] (ع ص ) مؤنث جمیل : اخلاق جمیله . ◄ خوب صورت نیکوسیرت . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). زن نیکو. زن زیباروی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اِ) گروه آهوان و کبوتران . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
واژگان فارسی سره واژهدان
زن خوبروی، خوبروی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه