جنباننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنباننده . [ جُم ْ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) محرک . حرکت دهنده . تکان دهنده : دوم قوت جنباننده که بتأیید او حیوان به جنبد. (چهارمقاله ). بی تکلف پیش هر داننده هست آنکه با جنبنده جنباننده هست . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنباننده . [ جُم ْ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) محرک . حرکت دهنده . تکان دهنده : دوم قوت جنباننده که بتأیید او حیوان به جنبد. (چهارمقاله ). بی تکلف پیش هر داننده هست آنکه با جنبنده جنباننده هست . مولوی .