جنبة

(جَ بِ یا بَ) [ ع. جنبة ] (اِ.)<BR>۱- پهلو، طرف، جهت، ناحیه.<BR>۲- ظرفیت، طاقت، توان.<BR>۳- جلوه‌ای خاص از محتوای یک چیز.<BR>۴- حالت، ویژگی، خاصیت.<br>

(جَ بِ یا بَ) [ ع. جنبه ] (اِ.) ۱- پهلو، طرف، جهت، ناحیه. ۲- ظرفیت، طاقت، توان. ۳- جلوه‌ای خاص از محتوای یک چیز. ۴- حالت، ویژگی، خاصیت.

جنبة. [ ج ُ ن َ ب َ ] (ع اِ) آنچه از آن پرهیز کنند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

جنبة. [ ج َ ن َ ب َ ] (ع اِ) پهلو. ◄ کرانه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

جنبة. [ جَم ْ ب َ] (ع اِمص ) بیگانگی و غریبی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گوشه نشینی و اجتناب از مردم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). گویند: رجل ذوجنبه . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) کرانه و ناحیه : جنبتاالانف ؛ دو پهلوی بینی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پوست پهلوی شتر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ هر درخت که آخر گرما سبز شود و برگ و بار بیرون آرد یا هر رستنی که فوق تره و کم از شجره است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). درختک . درختچه . بوته . بته : و هی من الجنبه . (ابن بیطار). ج، جُنَب . (اقرب الموارد).

جهت، دیدگاه، لحاظ، نظر، وضع گنجایش

سویه، توانایی