جنبذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنبذ. [ جُم ْ ب ُ ] (ع اِ) شکوفه ٔ انار. ◄ غنچه ٔ ناشکفته از هر درخت . ◄ گنبد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و به این معنی دزی (ج ١ ص ٢٢٢) بفتح باء ضبط کند. رجوع به دزی شود.
جنبذ. [جُم ْ ب ُ ] (اِخ ) شهری است بفارس . (معجم البلدان ).
جنبذ. [ جُم ْ ب ُ ] (اِخ ) از دیههای نیشابور است و عجم آنرا گنبد گوید. گروهی از دانشمندان بدان منسوبند و به جنبذی شهرت دارند. (معجم البلدان ) (مراصد). رجوع به گنبد شود.