جنبره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنبره . [ جَمْب ْ رَ / رِ ] (اِ) حلقه و دایره (؟). چنبره : ده ودوهزار انگبین جنبره بدژها کشند این همه یکسره . فردوسی . در فهرست ولف آمده : جُنْبْرَه، مطابق نسخه ٔ «فردوسی چ بمبئی ص ٥٠ شعر ٤٢٨» بمعنی Seitenweg و در فردوسی چ «C» چنبره آمده و در نسخه ٔ «M» کندره . (ولف ص ٢٧٣).