جنب

(جَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- پهلو، کنار. ۲- سمت.

(جُ نُ) [ ع. ] (ص.) ۱- کسی که به علت خروج منی، غُسل بر او واجب است. ۲- بیگانه، بعید، دور.