جنح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنح . [ ج َ ] (ع مص ) بال جنبانیدن مرغ . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (آنندراج ). بر بال مرغ زدن . (زوزنی ).
جنح . [ ج ِ ] (ع اِ) جانب . (منتهی الارب ). ◄ ناحیه . (اقرب الموارد). کرانه . (منتهی الارب ). ◄ حمایت و پناه . ◄ پاره : جنح لیل ؛ بهره ای از شب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). پاسی از شب . پاره ای از شب . (مهذب الاسماء). و به این معنی گاه مضموم گردد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
جنح . [ ج ُ ] (ع اِ) بهره ای از شب .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جِنْح شود.