جنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ نَّ) [ ع. جنة ] (اِ.) سپر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جُ نَّ) [ ع. جنه ] (اِ.) سپر.
(جِ نَّ) [ ع. ] (ق.) دیوانگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنة. [ ج ُن ْ ن َ ] (ع اِ) سپر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ هر سلاحی که انسان را نگهداری کند. (اقرب الموارد). ◄ پرده . (منتهی الارب ). ◄ نوعی از برقع زنان که بدان سر و روی و سینه و پشت سوای کمر پوشیده شود. ج، جُنَن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
جنة. [ ج ِن ْ ن َ ] (ع اِ) فرشتگان . (منتهی الارب ). ◄ گروهی از پریان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و این اخص است از جن، زیرا تاء دلالت دارد بر وحدت جنسی . ◄ از جوانی آغاز آن است . ◄ ازگیاه شکوفه ٔ آن است . (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) دیوانگی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): ان هوالا رجل به جنة فتربصوا به حتی حین . (قرآن ٢٥/٢٣).
جنة. [ ج َن ْ ن َ ] (ع اِ) بهشت . ◄ بستان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). بستان دارای درختان، و گویند دارای خرمابن . (اقرب الموارد). ج، جنان، جنات . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ خرمابن بلندبالا. (اقرب الموارد).