جنگ آزمای

جنگ آزمای . [ ج َ زْ / زِ ] (نف مرکب ) جنگ آزماینده . باوقوف در کار جنگ . (ناظم الاطباء) : شکسته شد آن مرد جنگ آزمای از آن پرسخن نامه ٔ سوفرای . فردوسی . ز کوپال آن پیل جنگ آزمای درآمد سر پیل پیکر ز پای . نظامی .