جنگ آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنگ آوردن . [ ج َ وَ دَ ] (مص مرکب ) جنگ کردن . (فرهنگ فارسی معین ) : نه بیند کسی پشت ما روز جنگ اگر چرخ جنگ آرد و کوه و سنگ . فردوسی . تو بنشین گر او با تو جنگ آورد بر او تیغ تو کار تنگ آورد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنگ آوردن . [ ج َ وَ دَ ] (مص مرکب ) جنگ کردن . (فرهنگ فارسی معین ) : نه بیند کسی پشت ما روز جنگ اگر چرخ جنگ آرد و کوه و سنگ . فردوسی . تو بنشین گر او با تو جنگ آورد بر او تیغ تو کار تنگ آورد. نظامی .