جنگ سود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنگ سود. [ ج َ ] (ص مرکب ) آنکه از جنگ کسب فایده و سودی کند. (ناظم الاطباء). کسی که سود خود را در جنگ بیند یا کسی که فرسوده ٔ جنگ باشد. و این کنایه از جنگ آزموده و تجربه کار است . (آنندراج ) : درآمد بر او زنگی جنگ سود بیک ضربت از تن سرش را ربود. نظامی .