جنگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنگاه . [ ج َ ] (اِ مرکب ) جنگ گاه . نبردگاه و میدان جنگ . (ناظم الاطباء).
جنگاه . [ ج ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان میان جام بخش تربت جام شهرستان مشهد، دارای ٤١١ تن سکنه . آب آن از قنات .محصول غلات، پنبه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).