جنگاور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ وَ) (ص فا.) جنگجو، شجاع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ وَ) (ص فا.) جنگجو، شجاع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جنگاور. [ ج َ وَ ] (نف مرکب ) جنگ آورنده . جنگجو. (از ناظم الاطباء). ستیزه جو. جنگی . شجاع . (ناظم الاطباء) : همی رای زد با چنان مهتران که بودند شیران و جنگاوران . فردوسی . کجا دیده ای جنگ جنگاوران کجا یافتی باد گرز گران . فردوسی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی