واژه جو

جهان آفریننده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جهان آفریننده . [ ج َ ف َ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) جهان آفرین . خالق گیتی : جهان آفریننده یار من است سر اختر اندر کنار من است . فردوسی . جهان آفریننده را کرد یاد که بی یاد او آفرینش مباد. نظامی .

معنی جهان آفریننده | واژه جو