جهان پناه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهان پناه . [ ج َ هام ْ پ َ ] (ص مرکب ) پناه جهان . (آنندراج ) : شاها ملکا جهان پناها یک شاه نه بل هزار شاها. نظامی . شاه جهان پناه سایه ٔ کردگار.(گلستان ). شاهزاده را ببارگاه جهان پناه رسانید. (حبیب السیر).