جهانبانی

(~.) (حامص.) سلطنت، پادشاهی.<br>

(~.) (حامص.) سلطنت، پادشاهی.

جهانبانی . [ ج َ هام ْ ] (حامص مرکب ) سمت جهانبان . جهانداری . سلطنت . پادشاهی : زمام ملک و پادشاهی در قبضه ٔ او نهد و جهانبانی و جهانداری او را دهد. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ). چه آزادند درویشان ز آسیب گرانباری چه محتاجند سلطانان به اسباب جهانبانی . خاقانی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی