جهانبان

جهانبان . [ ج َ هام ْ ] (ص مرکب ) نگهبان جهان . نگهدارنده ٔ جهان : چون ز من اهل خراسان همه عنقا بینند من سلیمان جهانبان بخراسان یابم . خاقانی . کیخسرو آرش کمان شاه جهانبان چون پدر اسکندر آتش سنان خضر نهان دان چون پدر. خاقانی . جهانبان و دین پرور و دادگر نیامد چو بوبکر بعد از عمر. سعدی . ◄ کنایه از خدای تعالی : سر نامه نام جهانبان نوشت خدایی که او ساخت هر خوب و زشت . اسدی .