جهانگیر

جهانگیر. [ج َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سراجوی بخش مرکزی شهرستان مراغه . سکنه ١٧٦ تن . آب آن از چشمه سارها. محصول آن غلات، کرچک و نخود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

جهانگیر. [ ج َ ] (نف مرکب ) فتح کننده ٔ دنیا. گیرنده ٔ عالم . جهانگشا : چنین داد پاسخ که ای پهلوان جهانگیر و بیدار و روشن روان . فردوسی . دریغا که پند جهانگیر زال نپذرفتم وآمدم بدسگال . فردوسی . جهانگیر شاهی جهاندار باش مبادت از این دار و گیر انقلاب . سوزنی . سخای ابر از آن آمد جهانگیر که در طفلی گیاهی را دهد شیر. نظامی . گفتم از آسیب عشق روی بعالم نهم عرصه ٔ عالم گرفت حسن جهانگیر او. سعدی .