جهنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ هَ د) (ص فا.) جست و خیزکننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ هَ د) (ص فا.) جست و خیزکننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهنده . [ ج َ هََ دَ / دِ ] (نف ) آنکه جهد. جهش کننده . جستن کننده . جهان : چو چنبرهای یاقوتین بروزباد گلبنها جهنده بلبل و صلصل چو بازیگر بچنبرها. منوچهری . ◄ گذرنده . ناپایدار. فانی : منه هیچ دل بر جهنده جهان که با تو نماند همی جاودان . فردوسی . چنین است رسم جهنده جهان همی راز خویش از تو دارد نهان . فردوسی . ◄ درخشنده : چشم و چراغ قوم و قبایل ز پیش چشم برق جهنده چون برود آنچنان برفت . سعدی .
فرهنگ طیفی واژهدان
پرنده، پران، رقصان، جستوخیزکنان، دوان، دواندوان، پروازکنان چیز پرنده بانشاط، زنده، سرزنده سرگرم کننده