جهنده

جهنده . [ ج َ هََ دَ / دِ ] (نف ) آنکه جهد. جهش کننده . جستن کننده . جهان : چو چنبرهای یاقوتین بروزباد گلبنها جهنده بلبل و صلصل چو بازیگر بچنبرها. منوچهری . ◄ گذرنده . ناپایدار. فانی : منه هیچ دل بر جهنده جهان که با تو نماند همی جاودان . فردوسی . چنین است رسم جهنده جهان همی راز خویش از تو دارد نهان . فردوسی . ◄ درخشنده : چشم و چراغ قوم و قبایل ز پیش چشم برق جهنده چون برود آنچنان برفت . سعدی .