جهوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ وَ) [ ع. ] (ص.) بلندآواز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ وَ) [ ع. ] (ص.) بلندآواز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهوری . [ ج َه ْ وَ ری ی ] (ع ص ) بلند و مرتفع. (اقرب الموارد): کلام جهوری ؛ سخن بلندآواز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجل جهوری الصوت ؛ مرد بلند آواز. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رجل جهوری ؛ مرد دیداری . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). چیزی که بچشم بزرگ نماید.