جهوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهوش . [ ج ُ ] (ع مص ) زاریدن . (منتهی الارب ). ◄ آماده ٔ گریستن شدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جَهْش و جهشان شود.
جهوش . [ ج َ ] (ع ص ) آنکه یک جا قرار نگیرد و از زمینی بزمین دیگر رود. (منتهی الارب ) (آنندراج ).