جهینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهینة. [ ج ُ هََ ن َ ] (اِخ ) قبیله ایست . (منتهی الارب ) (سمعانی ).قبیله ٔ دوم از قضاعة و از بنوجهینةبن زیدبن لیث بن سودبن اسلم بن الحاقی بن قضاعة و آن قبیله ایست بسیار بزرگ و نسبت بدان جُهَنی است . (صبح الاعشی ج ١ ص ٣١٦).
جهینة. [ ج ُ هََ ن َ ] (اِخ ) ابن زیدبن لیث، از قضاعة از قحطان جد جاهلی است . نسبت به آن جهنی میشود. فرزندان او در صعید مصر و بلاد اخیم و حلب فراوانند. (الاعلام زرکلی ). و رجوع به الامتاع ج ١ ص ١٩٩ شود.
جهینة. [ ج ُ هََ ن َ ] (اِخ ) قلعه ایست به طبرستان . (منتهی الارب ).