جواد اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جواد اصفهانی . [ ج َ دِ اِ ف َ ] (اِخ ) محمدبن علی بن ابی منصور، مکنی به ابوجعفر و ملقب به جمال الدین . وزیر اتابک زنگی بن آق سنقر بود که پس از قتل اتابک وزیر سیف الدین غازی بن اتابک شد و بسال ٥٥٨ هَ . ق . به امر قطب الدین بن اتابک بزندان افتاد و بسال ٥٥٩ در زندان وفات کرد. (الاعلام زرکلی ٣:٩٤٦). و رجوع به ابن خلکان ج ٢ ص ١٨٦ شود.
جواد اصفهانی . [ ج َ دِ اِ ف َ ] (اِخ ) شاعری است . مؤلف مجمعالفصحاء درباره ٔ وی نویسد: جواد اصفهانی از راتبه خواران ظهیرالدوله ابراهیم خان حکمران کرمان بوده و در سال ١٢٢٣ هَ . ق . رحلت نموده . او راست : پیرانه سر ز عشق جوانی چنان شدم کاندر جهان فسانه ٔ پیر و جوان شدم . (ازمجمعالفصحاء ج ٢ ص ٩٢).