جوالدوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوالدوز. [ ج َ / ج ُ ] (اِ مرکب ) سوزنی بزرگ و درشت برای دوختن توبره و جوال و امثال آن . مِسَلّة. (زمخشری ). سوزن کلان که جوال به آن دوزند. (آنندراج ) : سعدی خط سبز دوست دارد نه هر علف جوال دوزی . سعدی . ♦ امثال : احمدک وقتی بیکار میماند جوالدوز بخود میزند . یک سوزن به خود بزن یک جوالدوز به دیگران . ◄ (نف مرکب ) آنکه جوال دوزد. دوزنده ٔ جوال .