جوبه

جوبة. [ ج َ ب َ ] (ع اِ) گود زمین . (منتهی الارب ). حفره . (اقرب الموارد). ◄ جای برابر در زمین سخت . ◄ گشادگی میان خانه یا فضای هموار در میان دو زمین . ◄ گشادگی میان ابر و میان کوه . ج، جُوَب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

جوبه . [ ب َ / ب ِ ] (اِ) جایی و مقامی را گویند در شهر که اسباب و امتعه و غله و آنچه از اطراف و جوانب از جهت فروختن آورند آنجا فروخته شود. (برهان ) (آنندراج ). میدان شهر. کاروانسرای خرد.