جودرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جودرو. [ ج َ / جُو دِ رَ / رُو ] (اِ مرکب ) موسمی که جو رسد و به درودن آن آغازند و آن در قسمتهای معتدل ایران ماه آخر بهار باشد : نماندم نمک سود و هیزم نه جو نه چیزی پدید است تا جودرو. فردوسی . بر این کهنه غربال بر نان جو همی دار در پیش تا جودرو. فردوسی .