جودر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جودر. [ ج َ / جُو دَ] (اِ) گیاهی است خودرو که بیشتر در میان زراعت و جو میروید و دانه ٔ آن کوچک و باریک میباشد و آنرا بعربی طمج میگویند. (برهان ). جوذر. (حاشیه ٔ برهان چ معین از دزی ج ١ ص ١٧٨) (لکلرک ج ١ ص ٣٨٧) : سوی گاویکسان بود کاه و دانه بکام خر اندر چه میده چو جودر. ناصرخسرو. ◄ گاو را نیز گویند که عربان بقر خوانند. (برهان ). جوذر. جیدز. جوادز گاو. بچه گاو دشتی . (انجمن آرای ناصری ) : نه نافه بیارد همه آهویی نه عنبر فشاند همه جودری . منوچهری . رجوع به جوذر شود.