جوزگره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوزگره . [ ج َ / جُو گ ِ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) گوزگره : اینچنین جوزگره کان ز معانی بستم دانم از بخت بد ار زآنکه بجوزا نرسد. نظام قاری (دیوان ص ٦٥). آن جوزگره نگر بصوف اخضر چون سرو که او کو ز کلاغ آرد بر. نظام قاری (دیوان ص ١٢٣). رجوع به گوزگره شود.