جونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جونی . [ نی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب است به جون . (منتهی الارب ). رجوع بدان کلمه شود. ◄ نوعی از سنگ خوار که سینه و بازوهای آن سیاه باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و آن از کُدری بزرگتر است . (اقرب الموارد).
جونی . (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش صومای شهرستان ارومیه . دامنه، سردسیر سالم . سکنه ٔ آن ٣٣٢ تن . آب آن از رود بردوک . محصول آن غلات، توتون . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی جاجیم بافی . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).