جَلاّها

وَ النَّهارِ إِذا جَلاّها «جَلاّها» از مادّه «تجلیة» به معناى اظهار و ابراز است. در این که ضمیر در «جَلاّها» به چه چیز باز مى گردد؟ در میان مفسران گفتگو است: بسیارى آن را به «زمین» یا «دنیا» بر مى گردانند، درست است که در آیات گذشته سخنى از «زمین» در میان نبوده، ولى از قرینه مقام روشن مى شود. بعضى نیز معتقدند که به «خورشید» بر مى گردد; یعنى قسم به «روز» هنگامى که «خورشید» را ظاهر مى کند، درست است که در حقیقت، خورشید روز را ظاهر مى کند، ولى به طور مجازى مى توان گفت: روز، خورشید را آشکار کرد، اما تفسیر اول مناسب تر به نظر مى رسد.(17)