جَنَاح

وَاضْمُمْ إِلَیْکَ جَنَاحَکَ تعبیر «جَنَاح» (بال) از مادّه «جَنَحَ» به جاى دست، تعبیر زیبایى است که شاید هدف از آن، تشبیه حالت آرامش انسان به حالت پرنده اى باشد که به هنگام مشاهده امر وحشتناک بال و پر مى زند، اما وقتى آرامش خود را باز یافت، بال و پر خود را جمع مى کند.(28)