جکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جکان . [ ج ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بم پشت شهرستان سراوان نزدیک مرز پاکستان . سکنه ٔ آنجا ٣٠ تن اند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
جکان . [ ج َ ] (اِخ ) دهی است از بخش نیکشهر شهرستان چاه بهار در ٢٧هزارگزی شمال باختری نیکشهر و ٦هزارگزی شمال باختر شوسه ٔ چاه بهار به ایرانشهر. کوهستانی و گرمسیر است و سکنه ٔ آن ١٠٠ تن اند. آب آن از رودخانه و محصول آن غلات و خرما و برنج و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
جکان . [ ج َک ْ کا ] (اِخ ) محله ای است بر دروازه ٔ شهر هرات . و جکانی نسبت بدانجاست . (معجم البلدان ).