جگرخسته

جگرخسته . [ ج ِ گ َ خ َ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) مجروح جگر. صاحب جگر سوزناک و دردناک : نخستین جگر خسته ٔ اومنم که پردرد از اویست جان و تنم . فردوسی . همه شهر ایران کمربسته اند ز خون سیاوش جگرخسته اند. فردوسی . گشاد آن نگارجگرخسته راز نهاده بدو گوش گردن فراز. فردوسی . همه پیش کاوس شاه آمدند جگرخسته و عذرخواه آمدند. فردوسی . کُرد چون دید کان جگرخسته شد ز بی دیده ٔ(گی ) نظربسته . نظامی .