جیب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(جَ یا جِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گریبان، یخه. ج. جیوب. ۲- سینه، دل.
(اِ.) کیسه مانندی که به لباس میدوزند تا در آن پول یا کیف پول و امثال آن را قرار دهند. ؛ ~ خود را پر کردن (کن.) مال اندوختن (از راه نامشروع). ؛ ~ کسی را زدن پول کسی را دزدیدن. ؛ توی ~ خود گذاشتن (کسی را). (کن.) بسیار قوی تر یا زرنگ تر بودن (از کسی). ؛ ~ خالی، پز عالی (کن.) در حال تنگدستی ظاهری آراسته داشتن.