جیة

جیة. [ جی ی َ ] (ع ص ) بوگرفته و گندیده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): ماء جیة؛ آب ایستاده و پارگین و چاه بوگرفته و گنده . (منتهی الارب ). و گاهی بتخفیف یاء استعمال شود. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

جیه . (ع اِ) جیه سوء؛ ناخوشی . (منتهی الارب ): نظره بجیه سوء؛ بناخوشی دید او را. (منتهی الارب ). رجوع به جوه شود.