جیران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیران . [ ] (اِخ ) ناحیه ایست میان سیراف و عمان . (منتهی الارب ).
جیران . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان سراجو بخش مرکزی شهرستان مراغه . کوهستانی، معتدل سالم . سکنه ٔ آن ٦٥٤ تن . آب آن از چشمه سارها و محصول آن غلات، زردآلو و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. این ده در دو محل نزدیک بهم قرار گرفته و بنام جیران بالا و پائین مشهور است و سکنه ٔ جیران بالا ٣٣٩ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
جیران . [ ج َ ] (ترکی، اِ) غزال . آهو. (ناظم الاطباء).