جیره خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیره خوار. [ رَ / رِ خوا / خا ] (نف مرکب ) جیره خورنده . جیره خور. راتبه خور : کنون از جیره خواران قدیمم نمک پرورده ٔ ناز و نعیمم . تأثیر (از آنندراج ). بر طبل آسمان زند از کهکشان دوان در مطبخش زمانه به احضار جیره خوار. شفیع اثر (از آنندراج ).