جیفه

جیفه . [ ف َ / ف ِ ] (از ع، اِ) لاش . لاشه . لش .مردار بوگرفته . (منتهی الارب ). جثه ٔ گنده . (از اقرب الموارد). ج، جیَف، اجیاف . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : در وقت انتصاف روز به تیغ انتصاف قریب پنجهزار جفیه ٔ کفار... (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). بر سر آن جیفه گروهی نظار بر صفت کرکس مردارخوار. نظامی . ♦ جیفه ٔ دنیا ؛ مال و منال دنیا: الدنیا جیفة و طالبها کلاب . کاین جهان جیفه ست و مردار رخیص بر چنین مردار چون باشم حریص ؟ مولوی . ♦ جیفه گاه ؛ جای جیفه، کنایه از دنیا : خود عهد خسروان را جز عدل چیست حاصل زین جیفه گاه جافی زین مغسرای مغبر. خاقانی . ♦ جیفه نهاد ؛ مردارخواره . که درون از مردار آگنده دارد : همای کش تر از این کرکسان جیفه نهاد ندیده ام که ز عنقا کنند طعمه عقاب . خاقانی .