جیلانی

جیلانی . [ ج َ نی ی ] (ع ص ) بسیار گرد و غبار: یوم جیلانی ؛ روز بسیار گرد و غبار، و همچنین یوم جَیلان َ بفتح نون . (منتهی الارب ).

جیلانی . (ص نسبی ) منسوب به جیلان، معرب گیلان . گیلانی . رجوع به گیلان و گیلانی شود.

جیلانی . [ ] (اِخ ) عبدالقادربن ابن صالح بن جنکی دوست . رئیس طایفه ٔ حنبلی و زاهد معروف (٤٧١ - ٥٦١ هَ. ق .). در گیلان متولد شد و به بغداد آمد و از ابوسعید مخرمی فقه و از ابوبکر احمدبن مظفر حدیث شنید و به وعظ اشتغال ورزید تا شهرت یافت سپس بگوشه ٔ خلوت و ریاضت پناه برد و بسیر و سیاحت و مجاهدت پرداخت . او راست : ١ - بشائرالخیرات . ٢ - الغنیة لطالبی ّ طریق الحق . ٣ - الفتح الربانی و الفیض الرحمانی . ٤ - فتوح الغیب . ٥ - الفیوضات الربانیة. (از معجم المطبوعات ).