حاجی زمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاجی زمان . [ زَ ](اِخ ) شاعری از مردم شیراز. وی شغل کفاشی داشت و دکان او مجمع فضلا و ادبای عصر بود. بیت ذیل از اوست : جام بلور از خم شراب برآمد ماه فرو رفت و آفتاب برآمد. (از قاموس الاعلام ترکی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاجی زمان . [ زَ ](اِخ ) شاعری از مردم شیراز. وی شغل کفاشی داشت و دکان او مجمع فضلا و ادبای عصر بود. بیت ذیل از اوست : جام بلور از خم شراب برآمد ماه فرو رفت و آفتاب برآمد. (از قاموس الاعلام ترکی ).