حاجی شاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاجی شاه . (اِخ ) ابن یوسف شاه . آخرین اتابکان یزد است که ازسنه ٔ ٦٩٠ تا سنه ٔ ٧١٨ هَ . ق . حکومت کرد و چون در این سال (٧١٨) برادر شیخ ابواسحاق اینجو یعنی امیر غیاث الدین کیخسرو از راه شبانکاره بیزد آمد با اتابک حاجی شاه طرح دوستی انداخت سپس از آنجا بمیبد شتافت و بین او و امیر مبارزالدین نیز رشته ٔ الفت برقرار گردید ولی چیزی طول نکشید که بین نایب امیر کیخسرو و اتابک حاجی شاه برسر امری جزئی نزاع درگرفت و اتابک که مردی بی رحم و ظالم بود نایب امیر کیخسرو را بقتل آورد. کیخسرو و مبارزالدین پس از تحصیل اجازه از ابوسعید، اتابک را مورد حمله قرار دادند و او را در این سال منهزم ساختند و سلسله ٔ اتابکان که قریب سیصد سال در این ولایت حکومت میکردند، به این ترتیب در سال ٧١٨ برافتاد و حکومت آن پس از رسیدن امیر مبارزالدین بخدمت ابوسعید از طرف ایلخان بعهده ٔ او گذاشته شد. رجوع به تاریخ مغول عباس اقبال ص ٤٠٣ و ٤١٤ و ٤١٥ شود.