حادثه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دِ ثِ) [ ع. حادثة ] (اِفا.)<BR>۱- آن چه نو پدید آمده.<BR>۲- رویداد، اتفاق. ج. حادثات، حوادث.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دِ ثِ) [ ع. حادثه ] (اِفا.) ۱- آن چه نو پدید آمده. ۲- رویداد، اتفاق. ج. حادثات، حوادث.
مترادف و متضاد
اتفاق، پیشامد، تصادف، رخداد، رویداد، سانحه، عارضه، قضیه، ماجرا مصیبت، واقعه آسیب، بلا
فرهنگ واژگان سره
رویدد، رویداد، رخداد، پیشامد، پدیده