حارود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حارود. (اِخ ) ابن یزید. مکنی به ابی الضحاک . تابعی است .
حارود. (ع اِ) بیدستر. حیوانی که گند بیدستر [ جند بیدستر ] خایه ٔ اوست . سگلابی . سگلاوی . قسطور. قنذر. ویدستر. سقلاوی . هزد. قوقی . قضاعة. رجوع بمفردات ابن البیطار و بحر الجواهر و دزی ج ١ ص ٢٣٩ و رجوع به جند بیدستر و بیدستر شود.