حافة

(فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)<BR>۱- فرزندزاده.<BR>۲- خدمتکار. ج. حفده.<br>

(فِ) [ ع. ] (ص. اِ.) ۱- فرزندزاده. ۲- خدمتکار. ج. حفده.

حافة. [ ف َ ] (ع اِ) کنار چیزی . کناره ٔ رود. ج، حافات . (مهذب الاسماء). ◄ حاجت . ◄ سختی . شدّت . ◄ گاو خرمن کوبی که بر کناره باشد و نسبت به گاوان همراه خود زیاده تر گردش دارد. (منتهی الارب ).

حافة. [ ف َ ] (ع ص، اِ) ج ِ حائف، بمعنی ستمگر. ◄ (اِخ ) نام موضعی است . (منتهی الارب ).