حافظ | اشعار منتسب | شماره ۲

صبح دولت می‌دمد کو جام همچون آفتاب فرصتی زین به کجا باشد بده جام شراب خانه بی‌تشویش و ساقی یار و مطرب نکته‌گوی موسم عیش است و دور ساغر و عهد شباب از پی تفریح طبع و زیور حسن طرب خوش بود ترکیب زرین جام با لعل مذاب از خیال لطف می‌مشاطه چالاک طبع در ضمیر برگ گل خوش می‌کند پنهان گلاب شاهد و مطرب به دست‌افشان و مستان پایکوب غمزه ساقی ز چشم می‌پرستان برده خواب تا شد آن مه مشتری درهای حافظ را به نقد می‌رسد هر دم به گوش زهره گلبانگ رباب